नेपालको विनाशकारी बाढी र मुस्लिम समुदायको मानवीय संवेदना
लेखक ✍️:- मुहम्मद कहफुलवरा मिस्बाही
सदस्य: उलेमा फाउन्डेसन नेपाल
२६ अगस्ट २०२६, रबीउल अव्वल महिनाको १२ तारिखका दिन नेपालको रसुवा क्षेत्रमा भयानक बाढी आयो, जसले पूरै बस्तीलाई तहसनहस बनाइदियो। यस बाढीका कारण त्यस क्षेत्रमा बसोबास गर्ने मानिसहरूको ठूलो जनधनको क्षति भयो। सामाजिक सञ्जालमार्फत यो खबर जति छिटो टाढाटाढासम्म फैलियो, त्यति नै धेरै मानिसहरूले बाढीपीडितहरूप्रति सहानुभूति प्रकट गर्न थाले र उनीहरूका लागि प्रार्थना गर्न थाले। विचारणीय कुरा के हो भने, जुन दिन यो दुर्घटना भयो, त्यही दिन मानवताका महान् उपकारी तथा समस्त संसारका लागि रहमत बनेर आउनुभएका हजरत मुहम्मद मुस्तफा ﷺ को जन्मदिवसको खुसीमा विभिन्न ठाउँमा मानिसहरू जुलुसमा सहभागी भइरहेका थिए।
बाढी आउनुअघि नै जुलुसहरू निस्किसकेका थिए र सम्भवतः आधा बाटोमै पुगेका थिए होला, त्यही बेला यस विनाशकारी बाढीको खबर फैलिन थाल्यो। खबर प्राप्त हुनासाथ धेरै ठाउँमा जुलुस स्थगित गर्ने घोषणा गरियो र बाढीपीडित आफ्ना नेपाली दाजुभाइ तथा दिदीबहिनीहरूको सहयोग र राहतका लागि मानिसहरू जुट्न थाले। आश्चर्यको कुरा त यो हो कि उक्त जुलुसलाई लिएर केही कट्टरपन्थी तथा मुस्लिम समुदायप्रति घृणा फैलाउने मानिसहरूले सामाजिक सञ्जालमा विभिन्न प्रकारका टिप्पणी गर्न थाले। उनीहरूले भने— “एकातिर नेपालमा यस्तो ठूलो विपत्ति आएको छ, अर्कोतिर यी मानिसहरू खुसी मनाइरहेका छन्।
” कतिपयले त “आजको दिन यी मानिसहरूले कसको जन्मदिन मनाइरहेका थिए, जसको कारण यस्तो विपत्ति आयो?” जस्ता आपत्तिजनक कुराहरू पनि लेखे। तर, घृणा फैलाउनेहरूले विवाद र वैमनस्य फैलाउने कुनै अवसर बाँकी राखेनन्। मुस्लिम समुदाय र इस्लामका विषयमा विभिन्न प्रकारका आलोचना, अपमानजनक शब्द र पोस्टहरू सामाजिक सञ्जालमा फैलाइए। तर यी सबै कुराका बाबजुद नेपालमा बसोबास गर्ने मुस्लिम समुदायले बाढीपीडितहरूप्रति देखाएको सहानुभूति र राहत प्रदान गर्ने भावना अत्यन्त प्रशंसनीय र सराहनीय रह्यो। बुधबारका दिन यो दुर्घटना भयो र त्यही दिनदेखि मुस्लिम समुदाय आफ्ना नेपाली दाजुभाइहरूको राहत तथा सहयोगका लागि जुट्न थाल्यो। पाठकहरूले बुझ्नुपर्ने कुरा के हो भने नेपालमा मुस्लिम समुदायभित्र आर्थिक रूपमा सम्पन्न मानिसहरूको संख्या धेरै कम छ। मध्यम वर्गका मानिसहरू केही छन् भने ठूलो संख्या गरिबीको रेखामुनि वा त्यसको आसपास जीवन बिताउने मानिसहरूको छ।
यस्तो अवस्थाका बाबजुद पनि मस्जिद, मदरसा तथा व्यक्तिगत र सामूहिक रूपमा मुस्लिम समुदायले आफ्ना नेपाली दाजुभाइहरूको सहयोग गर्ने दृढ संकल्प गर्यो। बिहीबारका दिन नेपालभर राहतका लागि विभिन्न ठाउँमा योजना र तयारी गरियो। शुक्रबारको दिन उलेमा फाउन्डेसन नेपालका जिम्मेवार व्यक्तिहरूले विभिन्न मस्जिदहरूबाट बाढीपीडितहरूको सहयोगका लागि अपिल गरे। मस्जिदहरूमा चन्दा संकलन गरियो। प्रत्येक मस्जिदका इमामहरूले मानिसहरूबाट सहयोग रकम संकलन गरी एक ठाउँमा जम्मा गरे। त्यसपछि सम्बन्धित क्षेत्रका सीडीओ कार्यालयमा गई सीडीओको माध्यमबाट उक्त रकम बाढीपीडितहरूसम्म पुर्याइयो। तपाईंहरूलाई थाहा हुनुपर्छ कि त्यस दिन उक्त घटनाबारे अनभिज्ञ रहेका मुस्लिमहरूले खुसी मनाएको भन्दै उनीहरूलाई व्यङ्ग्य गर्ने, आलोचना गर्ने र मजाक उडाउनेहरू पनि थिए।
तर मुस्लिम समुदायले त्यसका बाबजुद मानवताप्रति सच्चा सहानुभूति देखायो र पीडित नेपाली दाजुभाइहरूलाई आफ्नै परिवारको सदस्यजस्तै सम्झियो। गरिबी र अभावका बाबजुद उनीहरूले आफ्नो पैसालाई पैसा नसम्झी पीडितहरूको सहयोगका लागि आफ्नो सामर्थ्यअनुसार सबै कुरा अर्पण गरे। जसले जति सक्यो, त्यति सहयोग गर्यो। गरिब क्षेत्रका मस्जिदहरूबाट दुई–ढाई हजार रुपैयाँसम्म सहयोग संकलन भयो भने अलि सम्पन्न क्षेत्रका मस्जिदहरूबाट पाँच हजार, दस हजार, पन्ध्र हजार, पच्चीस हजार, पचास हजार रुपैयाँ वा सोभन्दा बढी रकमसमेत संकलन गरियो। यसरी मुस्लिम समुदायले अत्यन्त सहानुभूति र मानवताको भावनाका साथ रकम संकलन गर्यो र प्रधानमन्त्रीज्यूको घोषणाअनुसार सीडीओको माध्यमबाट ती रकमहरू बाढीपीडितहरूसम्म पुर्याइयो।
मुस्लिम समुदाय त्यस्तो समुदाय हो, जो सदैव मानवताप्रति सहानुभूति राख्दै आएको छ। मानवताप्रतिको यसको प्रेम र सहानुभूति त्यही शिक्षा हो, जुन हाम्रा अन्तिम पैगम्बर, समस्त संसारका लागि रहमत हजरत मुहम्मद मुस्तफा ﷺ ले आफ्ना अनुयायीहरूलाई दिनुभएको छ। संसारले मुस्लिमहरूलाई जस्तोसुकै आरोप लगाए पनि, मुस्लिम समुदायले न्याय र निष्पक्षताको बाटो छोड्दैन।
आज पनि हाम्रो सहानुभूति ती नेपाली दाजुभाइ तथा दिदीबहिनीहरूप्रति छ, जसका घरहरू बाढीले बगायो, जसको घरायसी सामान नष्ट भयो र जसका परिवारका सदस्यहरू बाढीमा परी ज्यान गुमाउन पुगे। तपाईंहरूलाई थाहा छ, यस घटनापछि केही यस्ता मानिसहरू पनि देखिए, जसले मृत शरीरबाट गहना निकालेर ती शवहरूलाई त्यसै छोडिदिए। यदि त्यहाँ मुस्लिम समुदायका मानिसहरू भएको भए, उनीहरूले यस्तो अमानवीय कार्यलाई कदापि सहन गर्ने थिएनन्। कोरोना महामारीको समयमा, जब संसारभरका मानिसहरू संक्रमणको डरले आफ्ना मृतकहरूको अन्त्येष्टिमा सहभागी हुनसमेत डराउँथे, त्यस्तो कठिन परिस्थितिमा पनि मुस्लिम समुदायले अगाडि बढेर मानवताको साथ दिएको थियो।
इतिहासले अवश्य लेख्नेछ— एकातिर जब बाढीपीडितहरूको धन–सम्पत्ति लुट्ने केही मानिसहरू सक्रिय थिए, त्यही समयमा मुस्लिम समुदायको ठूलो हिस्सा आफ्ना नेपाली दाजुभाइहरूको पीडामा साथ दिन, उनीहरूको आँसु पुछ्न, उनीहरूलाई कठिन परिस्थितिमा सहारा दिन र उनीहरूलाई सम्भव भएसम्म राहत पुर्याउन प्रयासरत थियो। वास्तवमै व्यक्तिगत रूपमा, सामूहिक रूपमा, संगठनात्मक रूपमा, मदरसाहरूको माध्यमबाट तथा मस्जिदहरूमा घोषणा गरेर मुस्लिम समुदायले विभिन्न तरिकाबाट आफ्ना नेपाली दाजुभाइहरूको सहयोगका लागि राहत रकम संकलन गर्यो र प्रधानमन्त्रीको राहत कोषको माध्यमबाट उनीहरूसम्म आफ्नो सहयोग पुर्यायो।
किनकि मुस्लिम समुदाय आफ्ना नबी ﷺ का आदेशहरूलाई सम्झन्छ। उनीहरूको शिक्षा र उहाँको मानवतामूलक मिशनलाई सम्झन्छ। संसारका मानिसहरूले उनीहरूलाई जति नै अत्याचारी, दमनकारी वा अन्य कुनै अपमानजनक शब्दले सम्बोधन गरे पनि, यो समुदाय आफ्नो स्वाभाविक सद्भाव र मानवताको भावनाअनुसार न्याय र सहानुभूतिको बाटो छोड्दैन। यस्तै अवसरका लागि कसैले निकै सुन्दर विचार व्यक्त गरेका छन्— “बगैँचाको पर्खालले बाटो छेके पनि, फूलको सुवासले यात्रा गर्न छोड्दैन।” लेखक ✍️:- मुहम्मद कहफुलवरा मिस्बाही सदस्य:- उलेमा फाउन्डेसन नेपाल संस्थापक तथा निर्देशक:- अल हफ्सा गर्ल्स स्कुल, जाफरपुर्वा, डुडुवा गाउँपालिका–२, बाँके, नेपाल मोबाइल नम्बर: +9779814516787
